Pakistan početkom 2026. godine bilježi prve znake stabilizacije nakon dugog perioda ekonomskih previranja. Iako inflacija konačno usporava, realna kupovna moć stanovništva i dalje je pod pritiskom prethodnih poskupljenja. Prema najnovijim tržišnim podacima, prosječna plata u Pakistanu trenutno iznosi približno 82.100 pakistanskih rupija (PKR) mjesečno, što odgovara iznosu od oko 270 eura.
Ova brojka predstavlja nominalni prosjek koji obuhvata širok spektar zanimanja, od nekvalifikovanih radnika do visokopozicioniranih menadžera. Ipak, medijalna plata, koja preciznije oslikava primanja većine zaposlenih, kreće se oko 70.700 rupija. To znači da polovina radne snage zarađuje manje od tog iznosa, što ukazuje na značajnu nejednakost u raspodjeli dohotka unutar zemlje.
Veliki jaz između IT sektora i tradicionalnih grana
Sektorske razlike u primanjima su drastične. Tehnološki sektor i finansije predvode listu najbolje plaćenih industrija. Iskusni IT stručnjaci u Karačiju ili Islamabadu mogu zaraditi između 150.000 i 600.000 rupija mjesečno. S druge strane, radnici u tekstilnoj industriji i poljoprivredi, koji čine kičmu pakistanske ekonomije, često primaju zarade koje se kreću tek neznatno iznad zakonskog minimuma.
Zdravstveni radnici i inženjeri takođe pripadaju grupi sa iznadprosječnim primanjima. Ljekari specijalisti u privatnom sektoru mogu računati na plate koje premašuju 300.000 rupija, dok inženjeri u energetskom sektoru zarađuju u prosjeku oko 130.000 rupija. Ove razlike podstiču unutrašnje migracije ka velikim urbanim centrima gdje su mogućnosti za napredovanje i veće zarade znatno češće.
Minimalna zarada i troškovi života
Federalna vlada je za fiskalnu 2025/2026. godinu zadržala minimalnu mjesečnu zaradu na nivou od 37.000 rupija. Iako su određene provincije poput Sinda predlagale povećanje na 44.000 rupija kako bi se ublažio udar na najsiromašnije, zvanični nacionalni prag ostaje nepromijenjen. Za mnoge porodice, ovaj iznos je jedva dovoljan za pokrivanje osnovnih troškova ishrane i stanovanja u urbanim sredinama.
Troškovi života u Pakistanu variraju zavisno od grada. Karači se i dalje smatra najskupljim gradom za život, ali istovremeno nudi i najveće prosječne plate od oko 89.000 rupija. Slijedi Lahore sa prosjekom od 87.000, dok su u Islamabadu primanja nešto niža zbog dominantnog učešća državne administracije u strukturi zaposlenih, čije su plate strogo regulisane platnim razredima.
Uticaj inflacije i kursa rupije
Nakon turbulentne 2024. godine, inflacija se u januaru 2026. stabilizovala na oko 5,6 procenata. Ovo usporavanje rasta cijena donijelo je olakšanje radničkoj klasi, jer su realne zarade prestale da gube vrijednost tempom koji je viđen prethodnih godina. Stabilniji kurs rupije u odnosu na dolar takođe je pomogao u kontroli cijena uvoznih energenata, što se direktno odrazilo na smanjenje operativnih troškova firmi.
Uprkos stabilizaciji, akumulirani rast cijena iz prošlosti znači da standard nije vraćen na nivo od prije tri godine. Analitičari ističu da će za značajniji oporavak kupovne moći biti potreban kontinuiran privredni rast iznad 4 procenta, kao i dodatna ulaganja u edukaciju radne snage. Samo prelazak na visokotehnološke poslove može obezbijediti dugoročni rast plata koji bi pratio globalne trendove.
Zaključak o ekonomskim perspektivama
Početak 2026. godine za pakistansko tržište rada predstavlja period opreznog optimizma. Dok prosječna plata od 82.100 rupija nudi osnovu za preživljavanje, ona i dalje ostaje jedna od nižih u regionu Južne Azije. Fokus vlade u narednom periodu biće na privlačenju stranih investicija i jačanju izvoznih sektora, što bi trebalo da generiše bolje plaćena radna mjesta i smanji zavisnost od minimalno plaćenih manuelnih poslova.
