Azerbejdžanska ekonomija nastavlja stabilan uspon na početku 2026. godine, što se direktno odražava na kupovnu moć građana. Prema najnovijim podacima i budžetskim projekcijama, prosječna plata u Azerbejdžanu sada iznosi 1.170,80 manata (približno 635 eura). Ovaj iznos predstavlja značajan napredak u odnosu na prethodnu godinu, prateći trend rasta od blizu 10 procenata.
Državni komitet za statistiku potvrđuje da je rast zarada najizraženiji u privatnom sektoru, mada ni javna uprava ne zaostaje. Povećanje je rezultat strateške diversifikacije privrede, ali i stabilnih prihoda iz energetskog sektora koji i dalje čini osnovu nacionalnog budžeta. Iako inflacija vrši pritisak na realnu vrijednost novca, nominalni rast plata uspijeva da održi životni standard radno angažovanog stanovništva.
Naftni sektor i IT predvode listu najplaćenijih
Kao i ranijih godina, rudarstvo i eksploatacija nafte i gasa ostaju najprofitabilnije grane. U ovim sektorima mjesečna primanja često premašuju 3.350 manata, što je skoro tri puta više od državnog prosjeka. Odmah iza njih nalaze se finansijske usluge i sektor osiguranja, gdje modernizacija bankarskog sistema diktira potrebu za visokokvalifikovanim i dobro plaćenim kadrom.
Tehnološki sektor takođe bilježi ekspanziju. Programeri i stručnjaci za informacione komunikacije uživaju plate koje značajno odskaču od prosjeka, što Baku pozicionira kao regionalni IT centar. S druge strane, sektori poput poljoprivrede, šumarstva i obrazovanja i dalje se suočavaju sa izazovima, sa prosječnim zaradama koje se kreću u rasponu od 560 do 700 manata, što ukazuje na potrebu za daljim reformama.
Baku dominira nad regijama
Regionalne razlike u primanjima su vrlo izražene. U glavnom gradu Bakuu, ekonomskom i administrativnom čvorištu zemlje, prosječna plata je već premašila prag od 1.400 manata. Razlog leži u visokoj koncentraciji međunarodnih korporacija, stranih investicija i luksuznog uslužnog sektora. Život u metropoli je skuplji, ali su i prilike za zaradu neuporedivo veće nego u ostatku države.
U regijama poput Gakh ili Barda, ekonomska slika je drugačija. Tamo dominira poljoprivredna aktivnost, a plate su često za 30 do 40 procenata niže od onih u glavnom gradu. Vlada pokušava da ublaži ovaj jaz kroz subvencije i razvoj industrijskih parkova u unutrašnjosti, ali se efekti ovih mjera očekuju tek u narednom srednjoročnom periodu.
Minimalna zarada i egzistencijalni minimum
Uprkos rastu prosjeka, minimalna plata u Azerbejdžanu za 2026. godinu ostaje fiksirana na 400 manata (oko 217 eura). Ova odluka je dio šire fiskalne politike koja nastoji balansirati socijalna davanja sa stabilnošću budžeta. Ipak, prag preživljavanja je blago korigovan naviše. Za radno sposobno stanovništvo, egzistencijalni minimum sada iznosi 317 manata, dok je na nivou cijele zemlje utvrđen na 300 manata.
Eksperti zaključuju da je stabilnost manata u odnosu na dolar i euro ključna za održavanje vrijednosti ovih primanja. Azerbejdžan ulazi u 2026. godinu sa ambicioznim planovima za dalji rast ne-naftne ekonomije, što bi u teoriji trebalo da dovede do ravnomjernije raspodjele bogatstva i postepenog povećanja plata u sektorima koji trenutno zaostaju za državnim prosjekom.
